مهربانم ! عالم از توست ...

غریبانه چرا میگردی ؟

آذین بسته ایم با چشم هامان خیابان ها را

شسته ایم با اشک هامان کوچه ها را

جارو کرده ایم با پلک هامان راه ها را

چراغانی کرده ایم با دل هامان جاده ها را

گلباران کرده ایم با دست هامان دنیا را

اجازه هست برای پا بوسی؟!

دلم گرفته آقا… می شود برای فرج دعا کنید؟

 زخمِ هجران :

آه چون با ناله سودا میشود .

رازِ مکنونش , هویدا میشود .


عاشقان دانند , در گلزارِ عشق .

هر کسی دل باخت , شیدا میشود .


آفتِ جان است , دردِ انتظار .

لاجرم , با آن مدارا میشود .

***
غم مخور ای دل , که آن درِِّ گران .

چون شدی جوینده , پیدا میشود .


یوسفِ ثانی , ظهورش دیر نیست .

گر نشد امروز , فردا میشود .


جمعه ای , در جمکرانِ شهرِ قم .

جشنِ اسقبال , برپا میشود .


کلبه یِ احزانِ ما , با لطفِ حق .

چون گلستان و مصفّا میشود .


رعشه هایِ عطرِ آن پیراهنش .

شامه انگیز و فرحزا میشود .


چشمِ نا بینایِ رؤیاهایِ ما .

بر رخِ دلدار , بینا میشود .



بی گنه گرگ , از مظانِ اتّهام .

سرفرازانه , مبرّا میشود .


ای خدا , ای خالقِ لیل و نهار .

این گره , با دستِ تو وا میشود .


تلخیِ کامت , عظیما عنقریب .

با ظهورِ او , شکرخا میشود .

در پی بوی پیراهن او میگردم،چشمانم نابیناست

هرکه او را دیده است یا حتی بویی از او به مشامش خوردست

خبر چشمانم و دل بیمارم را به او برساند

آقایم بیا!!

پنج نفر در تاریخ بسیار گریه کرده اند：

1-حضرت ادم برای بهشت انقدرگریه کرد که رد اشک بر گونه اش افتاد.

2–حضرت یعقوب به اندازه ای برای یوسف خود گریه کرد که نور دیده اش را از دست داد.

3- حضرت یوسف در فراق پدر گریه کرد که زندانیان گفتند یاشب گریه کن یا روز.

4-فاطمه زهرا در فراق پدر انقدر گریه کرد که اهل مدینه گفتندما را به تنگ اوردی با گریه هایت…

یا شب گریه کن یا روز…

5_ امام سجاد بیست تا چهل سال در مصیبت و عزای پدرش گریه کرد.

هر گاه اب و خوراکی برایش می اوردند گریه می کردند ومی گفتند هرگاه قتلگاه فرزندان فاطمه را به یاد میاورم گریه گلویم رامی فشارد.

اما یه نفر خیلی گریه کرده و هنوز هم گریه می کند…

اما ما چقدر گریه کردیم براش؟

برا اینکه بیاد... یا حداقل بخاطر چشمای همیشه ترش؟

یه شب؟

یه جمعه؟

یه بار؟

چقدر؟

برخي به غلط تصور مي كنند كه حضرت بقية الله(عليه السلام) در دوران غيبت در مكاني خوش آب و هوا،زير درختي پر ميوه ودر كنار نهري خروشان!روزگار را به خوشي و آسايش مي گذرانند و غمي بر دل و دردي بر سينه ندارند و همانند ما دست بر روي دست گذاشته اند تا زماني كه خداوند اجازه ظهور به ايشان عطا فرمايند،كه واقعيت جز اين است و در روایاتی آمده است که آن حضرت در بیابان های گرم و سوزان زندگی می کنند....

امير المؤمنين حضرت علي(عليه السلام)به اصبغ بن نباته فرمودند:

"امام"عهده دار اين امر(حضرت مهدي عليه السلام)همان رانده، آواره ، بی كس و تنهاست!

(( بحارالنوار،ج51،ص120))

دوران غيبت،دوران غربت امام است.دوران مظلمويت،انزوا،تنهايي،دل شكستگي و گريه هاي طولاني اوست.دوراني است كه آن حضرت بايد از شهرها فاصله بگيرد ودر مكان هاي پنهان دور از ظالمان زندگي كند.صاحب زمان و مالك زمين است،امّا بايد به طور ناشناس در ميان مردم رفت و آمد كند.

دوازده قرن است كه هر صبح و شام،طلوع و غروب خورشيد را نظاره مي كند.صدها سال است كه بي صبرانه منتظر بيداري انسان ها به ويژه شيعيان و صدور فرمان الهي ظهور است.تعجب اينجاست كه چرا بشر اورا نمي خواهد؟چرا شيعيانش آن گونه كه بايد يادش نمي كنند و براي ظهورش دعا نمي كنند!؟

برای سلامتی آقا امام زمان صلوات

اَللّهُــــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــــکَ الفَـــــرَج

ﮐــﻪ ﺳـﺎﻟـﻬﺎ ﺩﺭ ﭘـﺲ ﺍﺑـﺮ ﭘـﻨـﻬـﺎﻥ ﻣـﺎﻧـﺪﻩ…. 

ﻣﯽ ﺩﺍﻧــــﻢ…!

ﺍﯾــﻦ ﺟـﺪﺍﯾﯽ ﺳـﻬــﻢ ﺩﻝ ﻣــﻦ ﺍﺳـﺖ ﺍﻣــــــﺎ…..

ﺍﯾــﻦ ﺭﻭﺯﻫــﺎ ﺩﻟــﻢ ﺑـﯽ ﻫــــﻮﺍ ، ﻫـــــﻮﺍﯼ ﺗـــان ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐــﻨــﺪ….